Má ekki sega að reynt hafi verið til þrautar í þetta sinn?

Ég held að það hafi verið rétt hjá Hreyfingunni að láta reyna á að ríkisstjórnin stæði við kosningaloforð sín.  Nú er útséð um það, svo það er ekki eftir neinu að bíða. 

"Það er skoðun okkar að þær smáskammtalækningar sem ráðist hefur verið í muni aldrei duga til að rétta stöðu þeirra heimila sem urðu fyrir forsendubresti við hrunið; þær eru kostnaðarsamar og fela í sér óréttlæti sem ekki er hægt að una við. Að okkar mati er nauðsynlegt að ráðast að rót vandans, leiðrétta lánin, afnema verðtrygginguna og skapa neytendavænt lánaumhverfi. Öðruvísi næst aldrei varanlegur árangur og hvorki sátt né réttlæti.“

Þetta er niðurstaðan.  Og hún er skýr, Hreyfingin hefur gefist upp á að reyna að koma fram sínum kosningaloforðum með því að fá ríkisstjórnina að því borði sem hún sjálf lagði hvað mesta áherslu á fyrir kosningar.  Það er lýðnum ljóst núna að Jóhanna og Steingrímur hafa hreinlega engan áhuga á því að hjálpa heimilum landsins, þeirra hugur er allur hjá fjármálageiranum.   Þá vitum við það, það hefur komið skýrara í ljós en þau sjálf vildu eflaust.  Svart á hvítu, hvitt og klárt. Norræn velferðarstjórn hvað!

Lilja Móses lýsir því yfir að það þurfi kosningar strax. 

Þá ætti ekki að vera nein bið á því að leggja fram vantrausttillögu á ríkisstjórnina. 

Það er eiginlega lýsandi fyrir stjórnina þegar Steingrímur neitar því að viðræðum hafi verið slitið, þó allir þingmenn Hreyfingarinnar hafi verið með sameiginlega yfirlýsingu um að ekkert samkomulag hafi náðst.  Hvað vill hann?   heldur hann ef til vill að allir séu eins og hann, að það sé ekki orð að marka það sem fólk segir?  Jú margur heldur mig sig.  Það sannast hér.

Við ættum ef til vill að kjósa til alþingis samhliða forsetakosningum svona til að spara

Ekkert samkomulag um stuðning

Það er þetta með "fræga fólkið"

Það er mikið búið að ræða komu Manfred Mann earth band til Íslands, að vísu var Manfred víst ekki með, en einhverjir félagar hans.  Ég hef reyndar hitt þann ágæta mann og rætt við hann.  Og reyndar fleiri slíka.

Ég var í Glasgow árin frá 1964-6 með hléum.   Það var reyndar söguleg ferð, sem ég segi ef til vill síðar.  En svo kom ég heim smátíma og þegar ég fór aftur hafði ég með mér forláta Hagströmgítar sem ég átti.  Á flugstöðinni voru þá Kinks að fara heim eftir tónleika í Reykjavík.  Þeir tóku eftir stelpunni með gítarinn og fóru að spyrja mig út úr.  Þeir voru svo í sömu flugvél og ég, og þar sendu þeir einn breta til mín til að "kynna" mig fyrir Kinks.  Ég fór auðvitað og talaði við þá mest alla ferðina, fékk meira að segja eiginhandaráritun þeirra allra, sennilega búin að týna henni.  En þeir gerðu meira voru að fara að túra til Frakklands og buðu mér að koma með.  Ég hugsaði nú með mér að það væri ef til vill ekki gítarfærni mín sem þar spilaði undir, og afþakkaði gott boð. 

Ég átti góðan við í Glasgow sem var leikari og hafði aðgang að stúdíói sjónvarpsins, en þar fóru fram hljómleikar ýmissa frægra hljómsveita.  Og ég fékk stundum að fara.  Hlustaði þannig til dæmis á Lulu, og Sandy Shaw, mig langaði aðeins að ræða við hana og var það auðsótt mál.  Hitti hana í búningsklefanum í hléi og við áttum ágætis viðræður, hún sagði mér m.a. að Hollies vinir hennar væru að túra á Íslandi, og ég kenndi henni að segja góðan dag á íslensku.

En aftur að Manfred Mann.  Þegar ég var þarna úti var ég sem aupair.  En til að drýgja tekjurnar fór ég að vinna í klúbbi sem kallaðist La Phonograf.  Við vorum nokkur sem unnu þarna saman, og skiptumst á að vera í fatamóttökunni, selja kók og aðra drykki og vera plötusnúðar.  Þá var alltaf gefið tipps og það voru einu launin sem við fengum.  Eftir kvöldið skiptum við svo milli okkar því sem hafði komið inn, og var það oftast helmingi meira en vasapeningarnir sem ég fékk sem aupair.

En eitt kvöldið var okkur sagt að Manfred Mann og hljómsveit hefði boðað komu sína.  Við vorum nokkuð spennt, þetta kvöld var ég plötusnúður.  Það leið og beið og ekki kom hljómsveitin.  Loks var okkur sagt að það væri þvílík þvaga fyrir utan og það væri verið að bjarga strákunum undan æstum konum.  Það þurfti að vera meðlimur til að komast inn í þennan klúbb.  Loks var tekið það ráð að lauma þeim inn um neyðarútganginn.  Þegar Manfred Mann kom inn voru dömurnar búnar að rífa af honum alla gylltu hnappana á jakkanum hans.   Hann tók þessu bara vel og við áttum ágætt spjall við diskótekið. 

Sem sagt frægt fólk er bara rétt eins og við hin, og góðir listamenn hafa þetta umburðarlyndi og samkennd sem gerir þá hæfa til að deila list sinni til annara. 

En svona var þetta og það var bara ævintýri. 

Síðasta útspil ríkisstjórnar?

Mér finnst raunar jákvætt að Hreyfingin skuli reyna að lappa upp á leifarnar af ríkisstjórninni, með því að gefa þeim kost á lengri setu gegn ákveðnum málum eins og skuldavanda heimilanna, afnámi gjaldeyrishafta og lýðræðisumbóta, þar er líka tillaga sem þau hafa unnið um sjávarútvegsmál og fleira sem er í hag þjóðarinnar.  Þetta sýnir þroskaða pólitík sem ég tel þau yfirleitt standa fyrir.

Málið er þó að þarna þarf að stíga varlega til jarðar.  Ef illa tekst til, getur það orðið banabiti nýs framboðs.  Það er sennilega orðið of seint að bjarga einhverju af þessum tætingi sem kallast ríkisstjórn.  Hver höndin upp á móti annari og hatur og illindi setja mark sitt á allt samstarf, og þessi illindi eru mest undan ryfjum forstætisráðherrans og altmúligráðherrans.

Þetta síðast útspil þeirra skötuhjúa með að taka Guðmund inn og gera hann að einskonar ráðherra yfir atvinnumálunum sýnir í hvaða hjólför þau eru komin. 

Nú eru allt í einu til fullt af peningum, en þeir peningar eru reyndar sýnd veiði en ekki gefinn.  Að heyra forsætisráðherra segja að auðvitað kæmu fleiri að þessu borði, því þetta væru svo góðar tillögur.

Nú er ágætt að hrökkva allt í einu í gang með gylliboðum.  En einhvernveginn sýnist mér að þetta líti vel út á blaði, en sé ekki beint til framkvæmda.  Þetta var nú líka allt heldur loðið.  Hvað er til dæmis grænt hagkerfi?

Og til hvers á að nota peningana?  Jú það á að efla ferðaþjónustu, skapandi greinar? hvað sem það nú þýðir, efla vísindasjóði og menntun, flýta Dýrafjarðar- og Norðfjarðargöngum.

Nú er ég ekki á móti þessum framfaramálum síður en svo, en afsakið að mínu mati er hér allt á eina bókina lært.  Þetta er eins og með snjóflóðavarnirnar hér fyrir ofan mig, það átti að skapa tímabundinn störf verktaka, a la pissa í skóinn sinn.

Nú þegar er ferðaþjónusta í fullum gangi og meira að segja farið að hafa áhyggjur af náttúruperlum landsins, að það sé jafnvel orðið og mikill átroðningur nú þegar.  Hvert á þá að beina þessari nýju stefnu? 

Hvað er það sem nefnist skapandi greinar?

Meðan öllu skólastarfi er haldið í herkví niðurskurðar á að auka vísindamenntun, hvernig væri að byrja á byrjuninni.  Ef upphaf skólagöngu er ábótavant verða engir vísindaspekulantar til, á þá að flytja þá inn?  Segi svona.

Það var aumkvunarvert að hlusta á Dag í kastljósinu eins og þroskur á þurru landi, reyna að koma einhverju viti í þetta með allskonar froðusnakki. 

Ég vil sjá nýtt fiskveiðistjórnunarkerfi.  Ég hallast til dæmis að því að framlag Hreyfingarinnar til þess máls sé merkileg og góð.  Ég vona að þau gefi ekki afslátt af sinni sannfæringu í því máli.  Eða hvernig væri nú að nota þessa peninga til að kaupa kvótann af útgerðarmönnum, til að endurleigja þeim hann, það væri eitthvert vit í því.

Án þess að ég hafi hugmynd um það, þá hef ég grun um að ástandið sé svona, því menn vilja ekki hleypa Framsókn og Sjálfstæðismönnum aftur að kjötkötlunum.  Ég skil það svo sem vel.  Það hefur ekki gleymst allt sem þá gerðist með vinavæðingu og klíkuskap.

Málið er að þessi stjórnvöld eru bara ekkert skárri með það, en miklu verri verkstjórar. 

Þetta útspil segir mér bara að þau eru virkilega farin að óttast um sinn hag Jóhanna og Steingrímur, með ESB hangandi út um gluggann og orðíð þvílíkt vandræðamál að það er ekki einu sinni nefnt lengur.  Sennilega gengur ekki alveg nógu vel að tjónka við Hreyfinguna, sem vill koma sínum málum áfram eins og skuldavanda heimilanna, og sínu sjávarútvegfrumvarpi, en á því hefur Jóhanna engann áhuga, það hefði Hreyfingunni átt að vera ljóst strax um áramótin, þegar þau fengu engin trúverðug svör.  Enda verður að segjast eins og er að forsætisráðherrann lofar og lofar, en það kemur aldrei neitt út úr því.  Hvernig ætlar Hreyfingin þá að treysta því að ef þau verja ríkisstjórnina falli að hún framkvæmi loforð sín?   Þar stendur ekki steinn yfir steini.

Ég hallast að því að nú séu öll sund að lokast og þá er gripið til þessa ráðs, gamla Ísland með stórkostlegum kosningaloforðum, til að fólk gleypi við og fyrirgefi úrræðaleysið s.l. þrjú ár.  En... þetta er of handahófskennt of almennt orðað og of seint.

Skuldamálin að fara að skýrast

Má bjóða ykkur á rúntinn?

Má bjóða ykkur á rúntinn til Reykjavíkur og til baka.

Alltaf jafn tignarlegur þessi klettur. En veðrið var frekar þungbúið þegar við fórum suður.

Litli bær.

Steingerðið, það er víst óljóst hvaða tilgangi þessi steinaborg hafi þjónað, en sennilega er þetta kvíar.

Listaverk náttúrunnar, ég elska svona fegurð.

Flott ekki satt?

 Tók allar myndirnar út um bílgluggann á fleygiferð.

Það er nú eiginlega vel af sér vikið hahaha...

Og þarna sé ég andlit.

Þessi er spes fyrir Dísu mína, þetta er Svansvík.

Dálítið hrikalegt. þessi foss er á Lágheiðinni.

Farið niður af Steingrímsfjarðarheiðinni niður í Staðardalinn.

Komin yfir Gilsfjarðarbrú.

Svínadalurinn.

Hér er léttara yfir.

Himnagalleríið opið eins og sjá má.

Borgarfjörðurinn með sinn fallega mosa.

Hér hefur verið plantað mikið af grein inn í náttúrlegan birkiskóg. Synd, og vonandi eru menn hættir slíku.

Já skýin eru ekki bara grá, bara grá.

Við erum sem sagt búin að vera í borginni og erum á heimleið aftur. Og nú er veðrið miklu fallegra.

Glæsilegur Snæfellsjökullinn í baksýn við gamla býlið.

Það eru fáir staðir sem skarta slíku útsýni og hér á okkar litla landi. Og ekki er mistrinu fyrir að fara.

Baula gamla reynir að fela sig bak við fjöll, en stendur alltaf upp úr.

Og svo kemur svona fyrirbrigði það bókstaflega snjóar á smábletti, við vorum að spá í hvað þetta væri, og ókum svo inn í snjódrýfu en bara smástund.

Og við eigum nóg af hólum, hæðum og fjöllum.

Mjúkar línur, skarparlínur og allt þar á milli.

Og fallegir fossar sem skottast niður brattar hlíðar.

Vegirnir hafa verið stórbættir undanfarin ár. Enda sagði vinur minn Hjörleifur Valsson, sem nú býr í Noregi, þegar þú kemur heim viltu faðma og kyssa fyrsta vegagerðarmanninn sem þú hittir, þeir eru snillingar.   Hann var að lýsa ástandinu í vegagerð í Noregi.

Hér sameinast himin og landslag í eina heildarmynd.

Veðurbarinn gangnakofinn á Steingrímsfjarðarheiðinni, hann stendur þarna eins og landmerki í landslaginu.

Þessi er sérstök.

Í Djúpinu.

Fjöllinn kring um mig. 

Hér sést Súðavíkin.

Hesturinn brosir við manni.

Sjötúnahlíðin, hér er kleppur að mæta endalausum röðum af flutningabílum.

Snæfjallaströndin blasir við handan við Djúpið.

Kuppinn og flygildið að fara aftur suður.

Komin heim aftur. Vona að þið hafið notið ferðarinnar með mér elskurnar

Jóhanna minning.

Við skruppum suður fjölskyldan til að kveðja Jóhönnu Rut.  Það var yndæl stund með fjölskyldunni og prestinum Írisi Kristjánsdóttur.  Þetta var mögnuð stund og við höfðum allann tíma í heiminum til að sitja með henni og tala saman.  Fara yfir líf og starf elsku stelpunnar okkar.  Það var gott að fá að kveðja hana, sérstaklega fyrir Úlfinn. 

ég var viðstödd fæðingu Úlfsins.   Og það var hamingjustund.

Litla fjölskyldan meðan hamingjan blómstraði.

Við fermingu Önnu Lilju. Falleg fjölskylda.

Í faðmi fjölskyldunnar.

Tvö ár í röð fór Jóhanna með okkur til Fljótavíkur, en Júlli fór í hvert skipti, hann elskaði Fljótavíkina.

Úlfur skírður og afi heldur honum undir skírn.

Úr yndislegri jarðarför sonar míns.

Við kveðjustundina. Þetta var ákaflega falleg stund eins og ég sagði. Og ég er svo glöð yfir að við skyldum fá tækifæri til að kveðja Jóhönnu Rut. Mér þótti alltaf vænt um hana og þekkti ef til vill betri hlið á henni en þau höfðu upplifað. Ég deildi með henni bestu árum ævi hennar eftir að hún sleit barnsskónum, þegar hún var ástfangin og móðir. Hamingjusöm og skemmtileg.

Það var yndislegt að geta sagt fólkinu hennar frá okkar góða sambandi og hve góð manneskja hún var í raun og veru, þegar hún var hún sjálf.  Alltaf tilbúin til að hjálpa og aðstoða.  Prakkari í sér, en átti hreint hjarta sem ef til vill einhverjum þykir einkennilegt.  En það átti hún.

Það er mikilvægt þegar sorgin ber að dyrum að fá útrás fyrir tilfinningum sínum. Ekki reyna að loka á og reyna að gleyma, heldur leyfa sér að gráta og leyfa líka öðrum að komast að manni og veita hjálp.

Við þurfum að skilja að þeim sem farin eru yfir móðuna miklu, líður ekki illa, fyrir þau er þetta oft líkn og gleði. Í raun og veru ættum við að gleðjast yfir því að ástvinir okkar eru komnir á þann stað sem þeim líður vel á, og oft er eina eftirsjáin hjá þeim að skilja eftir grátandi ástvini.

En þannig er það bara. Við syrgjum og það er ekki hægt að ætlast til annars en að þannig sé það.

Elsku Jóhanna Rut mín, ég vil þakka þér allt það góða sem við deildum saman, allar skemmtilegu stundirnar sem við áttum saman, og allt sem við deildum meðan þú bjóst hjá mér og væntir þín, hamingjustundina þegar Úlfurinn litli fæddist hamingjuna í kring um það. Alltaf voru þið góðir vinir þú og Úlfurinn, og oft hringdi hún í þig og þið áttuð góða stund saman.

Ég er glöð yfir að við skyldum alltaf vera vinir, þrátt fyrir allt, það var sárt fyrir þig að þurfa að skilja barnið þitt eftir hjá mér. En þú sagðir það oft að þú værir glöð yfir að vita af honum hjá okkur Ella.

Sagan þín er ekki gleymd, ég hef skrifað niður sögu ykkar Júlla míns og baráttu ykkar við kerfi sem er óréttlátt og miskunnarlaust. Sú saga verður sögð og lögð fram með gögnum sem ég hef geymt. En það er ekki til haturs, heldur til að sýna fram á að svona má þetta ekki ganga lengur. Fórnarlömbin eru orðin allof mörg til að hægt sé að þegja.

Elsku Birgir og Viktoría, systur Jóhönnu og börnin öll, ég sendi ykkur mínar dýpstu samúðarkveðjur og veit og þekki þá sorg sem þið gangið í gegnum í dag.

En bæði Júlli minn og Jóhanna náðu að rétta af sinn hlut og fengu að vera hamingjusöm um tíma áður en almættið kallaði þau til sín. Það var komin tími til að þau fengju að vera frjáls og frí.

Og að lokum eitt lítið ljóð sem koma í huga minn þegar ég hugsaði um hana Jóhönnu mína.

Í baráttunni búin varst,

og brott frá okkur ferð.

Í lífið mitt þú ljúfling barst,

það ljósið þakka verð.

 

Þú barðist eins og lítið ljón

við lævíst samfélag.

Sem ekki trúa vildi tón

um tryggð við eigin hag.

 

Hjá almættinu ertu nú

þar auðna þín er vís

og enginn greining gerð er þar,

hjá Guði í Paradís.

 

Fjármálaséní með meiru.

Ég vil benda fólki á það að maður sem getur lyft svona grettistaki, þ.e. að fá stórvirk vinnutæki, sennilega gröfu og trailer upp að litlu kaffistofunni, þar niður fyrir veg, aka með grjótið í Landeyjahöfn, síðan færa það til Vestmannaeyja með trukk og öllu, fara síðan með það heim til sín, og komast upp með að borga bara fargjöld fyrir tvo álfa í körfu, getur örugglega unnið bug á kreppunni.  Látum Árna bara sjá um að laga ástandið.  Hann finnur "holur" sem enginn annar finnur. 

Koma so Árni úr járni

Álfunum þykir hunangið best

Forsetaframboð.

Nú er mikið spáð í forsetaframboðin.  Ég ætlaði mér ekki að taka þátt í þeim skoðanamyndunum, en svo bara allt í einu sá ég eitthvað þarna.

Það er talað um að baráttan standi milli Þóru og Ólafs.  En ég er á annari skoðun.

Málið er að Þóra toppaði of snemma, og nú er þessi elska á niðurleið. 

Ólafur byrjaði sína kosningabaráttu á að kasta sprengju inn í samfélagið.   Þetta var held ég vísvitandi gert til að ná athygli.  Og svo sannarlega tókst honum það.  Ólafur er klár og flottur, og með hann sem forseta höfum við manneskju sem bæði vill og kann að koma okkar málum fram.  Við ættum svo sannarlega að sjá tækifæri í því að nýta okkur bæði hans skilvirkni og ekki síður þau tengsl sem hann hefur við útlönd.

Það sem kemur til með að vinna gegn Þóru er samtenging hennar við Samfylkinguna.  Bæði hefur komið í ljós að Jóhanna Sigurðardóttir leitaði með logandi ljósi að góðum mótframbjóðanda á mót Ólafi og meira að segja var gerð skoðanakönnun á vegum Samfylkingarinnar um frambjóðanda þar sem sem Þóra brilleraði, heldur vekur líka athygli núna þegar aðrir frambjóðendur eru loksins að skila inn meðmælendum, að það tók bara nokkra daga fyrir Þóru að fá undirskriftir, eða eins og bent hefur verið á, að svona væri bara á færi vel skipulagra stjórnmálaflokka að gera.  Þannig að allt bendir til að Samfylkingin hafi þarna sett sína kosningamaskínu í gang.

Lárus Jónsson hefur hætt sinni kosningabaráttu,vegna þess að hann fékk ekki nægilegar uppá skriftir, maður sem mér sýnist vera réttlátur og með ákveðnar skoðanir sem virðast vera ofaná í okkar samfélagi. 

Annar er Hannes sem ég kann ekki skil á hefur ekki gefist upp, en hefur ekki hlotið þá umfjöllun sem hann ætti að fá samkvæmt lýðræðislandinu Íslandi. 

Herdís mæt kona hefur ekki fengi neitt start, enda ekki starfsmaður ríkisútvapsins og nýtur ekki góðvildar þeirrar stofnunar.... útvarpi allrar þjóðarinnar eins og þau gjarnan nefna sig.

Ástþót lætur ekki buga sig og krefst hlustunar, gott hjá honum.

Ari Trausti nýtur mikils traust akademíunar, og svo er hann líka skáld og honum virðist ganga bara vel miðað við að kosningabaráttan er ekki almennilega byrjuð.

En... eins og Villi nagbítur segir í sínum bráðskemmtilegu sunnudagsþáttum Hættu nú alveg segir, Það er ein manneskja sem ég hef ekki talað um, en það er Andrea og nú kemur það sem ég vil segja.

Ég prívat og persónulega vil halda fram að það sé einfaldlega ekki rétt að það verði Þóra Arnórsdóttir sem verði sú manneskja sem velgi Ólafi undir uggum, heldur Andrea.

Þetta byggi ég á því að Þóra toppaði of snemma, og í þessum töluðu orðum er hún á niðurleið.

Það sem verður henni fyrst og fremst að falli er að hún leyndi því í upphafi að hún var við stofnun Samfylkingarinnar og líka stofnandi þeirra sem vilja inn í ESB. Hún hefur ekki tjáð sig um þessi mál, en þeim verður svo sannarlega komið til skila í kosningabaráttunni sem nú fer að hefjast.  Það er hennar lík í lestinni sem er voða erfitt að komast undan.  Einnig þessi saga um slagsmál eiginmannsins, sem var komið af stað, svona a la pr stunt pólitíkusa að hætti Samfylkingarinnar.

Þess vegna segi ég og ætla mér að skoða hvort ég hafi rétt fyrir mér, að hinn raunverulegi andstæðingur Ólafs verði ekki Þóra heldur Andrea.  Ég tel að hún muni koma sterkar út þegar farið verður að skoða hvað við höfum í boði.

Það er aldrei gott að toppa of snemma.  En ég tek fram að mér finnst Þóra Arnórsdóttir frábær kona og hæfileikarík og vona að við fáum að njóta starfskrafta hennar áfram í sjónvarpi eða á öðrum vettvangi.  En forseti verður þessi elska ekki að mínu mati.

Hugleiðing og matur.

Minn elskulegi eiginmaður kom heim frá Noregi til að votta fyrrverandi tengdadóttur okkar hinstu virðingu.  Í gær bauð hann okkur Úlfi út að borða.  Það var smá umræður um hvert ætti að fara, því hér er sko nóg um góða matsölustaði.  En við ákváðum á endanum að fara í Edinborg, þar hafa nýtekið við vertar sem reyndar eru með Núp í Dýrafirði á sinni könnu.  Ég hef haft það fyrir sið að panta mér ekki nautasteik á íslenskum matsölustöðum, því ég hef fengið allskonar tyggjó og leiðindi þar, nema á Heresford við Laugaveginn.  En í gær ákvað ég að breyta út af línunni og pantaði mér nautasteik með frönskum og kryddsmjöri.  Satt best að segja þá var þessi réttu mér til mikillar ánægju bæði mjúkur og bragðgóður.  Og ég á örugglega eftir að fá mér hann aftur þarna.

Að bíða eftir matnum.

Hér eru vertarnir flottir.  Mæli með þessum stað til að borða, þjónustan er einkar lipur og ljúf og maturinn góður.

Í sumar verða svo kærleiksdagar að Núpi sem ég mæli eindregið með að fólk mæti á friðar og kyrrðarstund ásamt allskonar sálarbætandi starfssemi.

Svona er veðrið í dag, en rokið lét á sér standa, vona að þetta lagist í nótt.

Já ekki beint sumarlegt, en alveg þolanlegt, því snjórinn verndar plönturnar fyrir kali.

En inn í garðskálanum er sumar, og algjör paradís fyrir litla snáða.

Þar er skipum hleypt af stokkunum, í þessu tilfelli skipi sem pabbi bjó til fyrir stubbinn sinn.

Og skólafélagarnir halda áfram að koma í heimsókn, bestu vinir þannig er það bara.

Já yndislegir unglingar segi og skrifa.

En næsta þriðjudag förum við og kveðjum stelpuna okkar og Úlfurinn mömmu sína. Það verður erfið stund fyrir hann og reyndar okkur líka. Málið er að þegar maður kynnist fólki náið, þá sér maður og lærir hvaða mann þau hafa að geyma og Jóhanna Rut var manneskja sem hvatti mann til umhugsunar um hvað lífið snýst um. Hún og Júlli minn voru þessar hvunndagshetjur sem maður gleymir ekki, en hugsar til þegar kreppir að og fær mann til að hugsa um; að það er í raun og veru allt hægt, bara ef við einsetjum okkur það.

Gleðigjafinn.

Af og til berst inn um bréfalúguna hjá mér skemmtirit sem ég held mikið upp á.  Ég fagna þessu riti, því það er fullt af hlátri og skemmtilegheitum.  Þetta skemmtilega rit heitir Belís Heilsuvörur í dag, en hét áður Svenson minnir mig.  Yndislegt alveg.  Ég mæli með því að fólk lesi ritið þegar það kemur inn um lúguna.  Því eins og allir vita þá lengir hláturinn lífið.

Þarna er allt eitthvað svo auðvelt og enginn vandamál. Hér er til dæmis fitusuga. Já ekki sem sogar fitu úr manneskjunni sjálfri heldur sogar fitu úr matnum. Meira að segja kínverskum mat, eftir því sem þarna segir.   Örugglega ómissandi á hvert heimili.

Og hvað höfum við hér?? Jú ekkert minna en lítinn en sterkan og áhrifaríkan Japana.

Það er mikið af gullmolum í þessu gleðiblaði.  Það sakar ekki að vera með góðum vini og fá sér smábjór með lestrinum.  Því þarna er fullt af góðum ráðum við að viðhalda bæði grönnum líkama og unglegri húð. 

Þetta er auðvitað allt spurning um hvernig maður lítur á málin.  En ég vil eiginlega þakka þeim sem gefa þetta út fyrir margar skemmtilegar minningar gegnum árin. 

Ríkisstjórnarfundir út um landið.

Margir hafa velt því fyrir sér í sambandi við ríkisstjórnarfund nú á austfjörðum hvernig til hafi tekist á öðrum stöðum sem ríkisstjórnin hefur lagt sína leið.

Ég get bara sagt það sem viðkemur mér í því sambandi.

Hér segir svo í frumskýrslu um ofanflóðavarnir ofan Geliðarhjalla.

Áhrif á samfélagið.

Ríkisstjornin ákvað á þessu ári að til margþættra aðgerða á Vestfjörðum væri þörf og um einn þáttinn segir:" I. Aðgerðir vegna efnahagslegs samdráttar og efling innviða.  Markmið aðgerðarinnar er að hafa jákvæð skammtímaáhrif með tímabundinni fjölgun starfa auk áhrifa af umsvifum verktaka, en jafnframt jákvæð langtímaáhrif með bættum samkeppnisskilyrðum efnahagslífs og samfélaga á Vestfjörðum". (48) Gerð ofanflóðavarna undir Gleiðarhjalla mun skapa störf tímabundið og skapar öruggari skilyrði til búsetu á því svæði.

Svo segir: Talsverð hætta er á ausrkriðum og grjóthruni úr Gleiðarhjalla. Einnig er snjóflóðahætta.  Þetta eru forsendur fyrir byggingu ofanflóðavarna og þar með tryggja öryggi íbúa og eigna fyrir neðan hjallann.   Eftir að framkvæmdum lýkur má vænta að eignir á þessu svæði hækki í verði og selsjist betur en reynslan sýnir það við svipaðar aðstæður.

Aurskriður, grjóthrun og snjóflóð getga valdið tjóni á húseignum, lóðum, bílum og sv. frv. Ofanflóðavarnirnar munu því veita íbúum meira fjárhagslegt öryggi en var fyrir.

Fyrir það fyrsta þá hef ég sem íbúi alla mína ævi hef búið undir Gleiðarhjallanum aldrei fundist mér ógnað.  Ekki hef ég heldur orðið vör við að fólk víli fyrir sér að kaupa eða byggja hús á þessu svæði.  Þetta er því heimatilbúin afsökun, eins og reyndar öll skýrslan er að mínu mati.  Gengið út frá einum punkti sem sagt: AÐ RÉTTLÆTA GERÐ SNJÓFLÓÐAVARNARGARÐS, VEGNA TÍMABUNDINNAR FJÖLGUNAR Á STÖRFUM OG SKAMMTÍMAÁHRIFA. 

Öll skýrslan er svo þessu marki brennd. 

Á bls. 2 segir svo: Stór snjóflóð hafa aldrei fallið úr hlíðinni neðan Gleiðarhjalla svo vitað sé.  Eftir að snjóathugunarmaður tók til starfa hafa fimm lítil flóð verið skráð á svæðinu en þrjú þeirra eru innan við framkvæmdarsvæðið. 

Svo mátti ég lesa í bæjarins besta að það ætti að kaupa upp húsið mitt og næsta við hliðina.  Þetta setti mitt líf tímabundið með skammtíma og langtímaáhrifum á hvolf, þar sem ég þurfti að leita mér læknis og fá róandi lyf til að jafna mig, enda nýbúin að jafna mig eftir lát sonar míns. 

Það stendur til að rekak mig úr út húsinu, taka af mér hluta af lóðinni sem garðplöntustöðin stendur á og stærri hlutann af skógi sem við hjónin höfum gróðursett s.l. 30 ár. 

Og ég fullyrði að þetta er ekki gert af hættuástandi undir Gleiðarhjalla, heldur til að gera eitthvað, til að geta sagt að þetta hafi jú verið gert. 

Svo las ég í BB að ríkisstjórnin væri búin að fresta öllum fyrirhuguðum ofanflóða og skriðuvarna næstu þrjú árin og láta peninginn í að rannsaka eldgos. 

Það hefur nefnilega runnið upp fyrir þeim að meðan þeir hafa verið að troða snjóflóðavarnarhryggjum út um allar trissur, þá hefur aldrei verið unnið að því hvernig á að bjarga fólki á höfuðborgarsvæðinu ef til eldgosa kæmi.  Það hefur nefnilega hingað til verið tabú.  Mál sem ekki má vekja upp.  Það gæti nefnilega verið að þar þyrfti að ýta einhverjum út.

Ég hef reyndar hvergi fengið þessa frétt staðfesta og ekki hefur mér verið tjáð neitt um slíkt.  Og nú sit ég með lögfræðing mér til aðstoðar og veit ekki hvort áfram á að halda með málið.  Eða hvor þetta bara dagar uppi. 

Og ég segi nú bara hefði ekki verið nær að koma með nokkur hundruð milljónir færandi hendi og hreinlega segja við okkur hér: gjörið svo vel reynið að byggja upp samfélagið með langtíma sjónarmiði og gera sem mest úr þessu fyrir samfélagið á Ísafirði.  En ekki bara hugsa í smáskömmtum um verktaka sem flestir eru farnir á hausinn hér.  En eflaust einhverjir á lausu í öðrum landshlutum eða bara í Portúgal eða Kína.

Mér skilst að lítið hafi komið úr heimsókn ríkisstjórnarinnar til Suðurnesja, veit ekki um Akureyri.

En þetta litla dæmi sýnir mér bara hversu veruleikafyrrt fólk er.  Til að hagsæld geti orðið þarf að framkvæma eitthvað, láta peninga í að framleiða og fá meiri pening.  Svona ævintýri eru bara ævintýri eða eins og sagt er að pissa í skóinn sinn. 

Vonandi fá austfirðingar eitthvað bitastæðar út úr heimsókninni, nema þetta sér bara svona sýndarmennska til að fá umfjöllun og láta fólk halda að það sé eitthvað verið að gera fyrir landsbyggðina.  O jæja það þarf eitthvað meira til.  Við viljum bara fá að ráða því meira sjálf hvernig við eyðum þeim peningum sem við öflum. Að það verði meira eftir heima í héraði og það sé okkar að ráðstafa þeim skynsamlega.   

Ég fyrir mína parta vona bara að þau láti ekki sjá sig hér aftur með svona lausnir. 

Ríkisstjórnin á Egilsstöðum